Krajowa Sieć Onkologiczna 2026. Za pół roku ponowna kwalifikacja szpitali. Będą zmiany

Krajowa Sieć Onkologiczna 2026. Za pół roku ponowna kwalifikacja szpitali. Będą zmiany. Na moment publikacji nie ma jeszcze pełnych, oficjalnych dokumentów wykonawczych – placówki powinny jednak już dziś przygotowywać się do przeglądu jakości i organizacji opieki.

#### Krajowa Sieć Onkologiczna 2026 – co wiemy o ponownej kwalifikacji

W 2026 r. ma nastąpić ponowna kwalifikacja szpitali do Krajowej Sieci Onkologicznej (KSO). Dla wielu ośrodków będzie to weryfikacja spełniania standardów opieki onkologicznej w praktyce: od wolumenów zabiegów i dostępności konsyliów, po czas diagnostyki, jakość patomorfologii i wyniki leczenia. Z zapowiedzi wynika, że kryteria będą mocniej oparte na wskaźnikach jakości i kompletności ścieżki pacjenta, choć szczegóły (progi, listy wymagań per wskazanie, zakres sprawozdawczości) nie zostały jeszcze w pełni wyłożone w publicznych aktach.

#### Kwalifikacja szpitali do KSO – kryteria i wskaźniki jakości, na które patrzy NFZ

Choć precyzyjne progi mogą ulec zmianie, logika KSO jest stabilna: status ośrodka ma odzwierciedlać zdolność do zapewnienia skoordynowanej, kompleksowej i mierzalnie dobrej opieki. W ocenie kwalifikacyjnej dotychczas brane były pod uwagę m.in.:
– Potencjał organizacyjny i ciągłość ścieżki: dostęp do wielodyscyplinarnych konsyliów (MDT), koordynatorów, diagnostyki obrazowej i patomorfologicznej, radioterapii i chemioterapii, a także do kontynuacji opieki (rehabilitacja, psychoonkologia, opieka paliatywna).
– Wskaźniki jakości i terminowości: czas od podejrzenia do rozpoznania i do rozpoczęcia leczenia, odsetek kompletności raportów patomorfologicznych (w tym TNM, marginesy resekcji), dostęp i czas do badań molekularnych, 30‑dniowa śmiertelność po hospitalizacji/zabiegu, readmisje, reoperacje, powikłania i resekcje R0 w chirurgii onkologicznej.
– Wolumeny i doświadczenie: minimalna liczba procedur w określonych rozpoznaniach, kwalifikacje zespołu, dyżury i gotowość sprzętowo‑lokalowa.
– Sprawozdawczość i dane: kompletność raportowania do NFZ, KRN, systemów KSO i zgodność kodowania (ICD‑10/ICD‑9, ICD‑O‑3), dokumentacja konsyliów i decyzji terapeutycznych.

Dla managerów kluczowe jest zabezpieczenie zarówno „twardych” zasobów, jak i „miękkich” procesów. Nawet drobne nieciągłości ścieżki (np. opóźnienia w patomorfologii lub luki w raportach MDT) mogą zaważyć na ocenie.

#### Zmiany w KSO 2026 – spodziewane kierunki (przy braku pełnych danych)

Źródło branżowe sygnalizuje zmiany w nadchodzącej kwalifikacji. Na dziś nie opublikowano kompletnych rozporządzeń ani list wskaźników z progami, dlatego należy traktować poniższe jako kierunki prawdopodobne, a nie wiążące:
– Większy nacisk na wyniki raportowane w czasie zbliżonym do rzeczywistego i na porównywalność między ośrodkami (standaryzacja definicji wskaźników).
– Rozszerzenie lub doprecyzowanie zakresu nowotworów kwalifikowanych w poszczególnych poziomach KSO oraz wymogów dla szczególnych wskazań (np. nowotwory rzadkie, wysokospecjalistyczne procedury).
– Silniejsze powiązanie statusu w KSO z finansowaniem i „mapą” kierowania pacjentów w regionie, w tym bardziej precyzyjne reguły przekazywania chorych między ośrodkami wiodącymi i współpracującymi.
– Podniesienie wymagań dla patomorfologii i diagnostyki molekularnej (czas, panel badań, pełna synoptyka).
– Uporządkowanie roli koordynatora opieki i obowiązków dokumentacyjnych (w tym standardowe formularze decyzji MDT).
– Większa waga jakości komunikacji z pacjentem i opieki poszpitalnej (kontrole, rehabilitacja, wsparcie).

Do momentu publikacji aktów wykonawczych rekomendowane jest bieżące monitorowanie komunikatów MZ i NFZ oraz gotowość do dostosowania procesów w trybie szybkiej ścieżki.

#### Ryzyka i konsekwencje utraty kwalifikacji KSO dla szpitala

– Ryzyko ograniczenia zakresu kontraktów onkologicznych lub konieczność przekierowań pacjentów do innych ośrodków.
– Zmniejszenie przychodów i pogorszenie wykorzystania potencjału klinicznego.
– Audyty i konieczność działań naprawczych, w tym ryzyko korekt finansowych przy nieprawidłowościach sprawozdawczych.
– Utrata przewagi konkurencyjnej na rynku regionalnym oraz trudności w rekrutacji kadr o profilu onkologicznym.

#### Dlaczego to ważne dla placówek

– KSO w praktyce kształtuje regionalny przepływ pacjentów onkologicznych. Status w sieci decyduje o roli ośrodka w ścieżce pacjenta.
– Kwalifikacja 2026 to nie tylko „test” formalny – to benchmark jakości, który będzie widoczny dla płatnika i partnerów w regionie.
– Zmiany mogą wymagać inwestycji w dane i procesy (patomorfologia, MDT, koordynacja, rejestry). Im wcześniej zidentyfikujesz luki, tym niższy koszt ich domknięcia.
– W dobie presji kadrowej i finansowej przygotowanie do KSO jest dźwignią: porządkowanie procesów poprawia efektywność, skraca ścieżkę pacjenta i stabilizuje przychody.

#### Co zrobić teraz (checklista)

– Przegląd wymagań: wyznacz zespół ds. KSO (kierownik medyczny, jakość, kodowanie, IT, patomorfologia, koordynatorzy) i zmapuj obowiązujące kryteria oraz spodziewane zmiany.
– Audyt wskaźników: policz „Twoje KSO KPI” za ostatnie 12–24 miesiące (terminowość diagnostyki i leczenia, kompletność synoptycznych raportów, readmisje, reoperacje, 30‑dniowa śmiertelność, resekcje R0, czas do RT/CTH).
– Wolumeny i portfel świadczeń: sprawdź minimalne liczby procedur w kluczowych wskazaniach i zaplanuj konsolidację zabiegów, jeśli to potrzebne.
– MDT i dokumentacja: upewnij się, że konsylia odbywają się regularnie, a decyzje MDT są w systemie w standardowym formacie i możliwe do raportowania.
– Patomorfologia i molekularne: zweryfikuj TAT (turnaround time), zakres paneli, kompletność TNM/marginesów i integrację z KRN oraz systemem szpitalnym.
– Koordynacja opieki: zweryfikuj obsadę i kompetencje koordynatorów, standardy kontaktu z pacjentem, ścieżki przekazywania między oddziałami i ośrodkami.
– Sprawozdawczość i kodowanie: wykonaj przegląd błędów w raportach do NFZ/KRN, zgodność ICD‑10/ICD‑9/ICD‑O‑3, JGP, przypisania procedur do rozpoznań.
– IT i dane: przygotuj dashboard KSO, który zbiera wskaźniki z HIS/LIS/RIS oraz umożliwia szybkie tworzenie raportów na potrzeby audytu.
– Umowy i sieć: zaktualizuj porozumienia z ośrodkami współpracującymi (kierowanie pacjentów, wymiana wyników, SLA na badania).
– Kadry i szkolenia: zabezpiecz obsady w krytycznych punktach (patomorfologia, anestezjologia, radioterapia) i zaplanuj szkolenia z dokumentowania i wskaźników jakości.
– Ciągłość opieki: zintegruj rehabilitację, psychoonkologię i opiekę paliatywną ze ścieżką – także pod kątem dostępności terminów i dokumentacji.
– Ryzyka i CAPA: utwórz rejestr niezgodności (np. opóźnienia, braki danych) oraz plan działań naprawczych z właścicielami i terminami.
– Komunikacja: przygotuj materiały dla pacjentów (terminy, kontakt do koordynatora, plan leczenia) i procedury informowania o przekierowaniu do innego ośrodka.
– Monitorowanie regulacji: wyznacz osobę do śledzenia komunikatów MZ/NFZ i aktualizacji wewnętrznych procedur po publikacji aktów.

#### Organizacja ścieżki pacjenta i koordynacja opieki w KSO 2026

Oczekuje się utrzymania filarów ścieżki KSO: szybka diagnostyka, decyzja MDT, wczesne rozpoczęcie leczenia i ciągłość opieki. Praktyczne usprawnienia, które poprawiają wskaźniki:
– Jedno okno diagnostyczne: terminy badań obrazowych i patomorfologii rezerwowane „z marszu” przy pierwszej wizycie.
– Harmonogram MDT: stałe „sloty” konsyliów dla głównych lokalizacji nowotworów, z pełnym składem i przygotowaną dokumentacją.
– Rejestr zatorów: lista oczekujących na kluczowe etapy (biopsja, patomorfologia, radioterapia) z eskalacją, gdy zbliżają się progi czasowe.
– Integracja ambulatoryjno‑szpitalna: wspólne listy zadań dla KO, poradni, bloków operacyjnych i radioterapii.

#### Dane, sprawozdawczość NFZ i integracja z rejestrami

Bez wiarygodnych danych nie ma kwalifikacji. Warto:
– Ustandaryzować słowniki i schematy kodowania (TNM, ICD‑O‑3, procedury).
– Zapewnić automatyczny transfer danych do KRN i spójność z raportami do NFZ.
– Wdrożyć synoptyczne raporty patomorfologiczne i onkologiczne (szablony minimalnych pól).
– Weryfikować rozbieżności między systemami (HIS, RIS, LIS, oprogramowanie radioterapii) – audyty krzyżowe co miesiąc.
– Zdefiniować właścicieli wskaźników (kto odpowiada za poprawność i publikację).

#### Zasoby i kompetencje – kadry, sprzęt, procesy

Kwalifikacja opiera się także na zdolności do bezpiecznej realizacji świadczeń:
– Kadry: obsady dyżurowe, dostępność specjalistów kluczowych dla ścieżki (onkologia kliniczna, chirurgia, radioterapia, patomorfologia, anestezjologia).
– Sprzęt: sprawność aparatury (akceleratory, tomografy), plany serwisowe, rezerwowe moce.
– Procedury: aktualne SOP dla diagnostyki, leczenia, bezpieczeństwa i zgód; przegląd co najmniej raz na pół roku.
– Współpraca z zewnętrznymi laboratoriami: umowy SLA na czas i zakres badań, walidacja jakości.

#### Komunikacja i współpraca w sieci – umowy i ścieżki referencyjne

KSO premiuje klarowność przepływów:
– Zaktualizuj mapę ścieżek referencyjnych: kto przyjmuje, kto leczy, kto obserwuje – dla każdego rozpoznania.
– Zadbaj o obustronne porozumienia: wymiana dokumentacji, zasady przyjęć pilnych, sposoby eskalacji problemów.
– Zapewnij pacjentom i lekarzom POZ jednoznaczne informacje o zasadach przyjęć w KSO (kontakt, kryteria pilności, wymagane dokumenty).

#### Najczęstsze błędy, które zaniżają ocenę w KSO

– Niekompletne lub niespójne kodowanie rozpoznań i procedur, brak synoptyki.
– Opóźnienia w patomorfologii, szczególnie przy braku ścieżek dla badań molekularnych.
– Nieregularne konsylia lub dokumentacja MDT bez kluczowych informacji.
– Rozjazd danych między systemami (HIS vs. raporty do NFZ/KRN).
– Brak formalnej roli właścicieli wskaźników i procesu CAPA.

#### Podsumowanie i następne kroki

Za pół roku rozpocznie się kwalifikacja KSO 2026 – z mniejszym marginesem na improwizację niż przy pierwszym naborze. Nawet przy braku pełnych aktów wykonawczych placówki mogą realnie zwiększyć szanse na utrzymanie lub poprawę statusu: poprzez domknięcie ścieżki, uporządkowanie danych i wzmocnienie koordynacji. Rekomendacja: w ciągu najbliższych 4–6 tygodni zakończyć audyt wskaźników i sprawozdawczości, a w kolejnym kwartale wdrożyć plan naprawczy oraz ustalone standardy MDT, patomorfologii i koordynacji.

Źródło: Rynek Zdrowia – „Krajowa Sieć Onkologiczna 2026. Za pół roku ponowna kwalifikacja szpitali. Będą zmiany” (materiał branżowy; brak pełnych danych wykonawczych w momencie przygotowania artykułu).